సరదా సరదాగా...

"వనజ వనమాలి"గారు,నమస్కారం అండి,"కబుర్లు కాకరకాయలు"ఏమన్నా ఉంటే కాస్త చెబుదురూ..మీరు ఎన్నో వైవిధ్యభరితమైన టాపిక్స్ తో అవలీలగా టపాలు రాసేస్తుంటారు.అసలే ఈ మధ్య పిల్లలందరికి పరీక్షలని,నా స్నేహితులందరు తెగ బిసీ అయిపోయారు."పని లేక"తోచటం లేదు,తీరిక సమయం ఎక్కువయ్యింది"అని అన్నాను.సరే చెప్పండి"తెలుగు వెన్నెల"గారు,ఎక్కడ మొదలుపెడదాము?నాలుగు పుస్తకాలు చెపుతాను,అవి చదువుకోండి,హాయిగా...పుస్తకాలు ఎక్కువ చదివితేనే కదా భావ ప్రకటన అద్భుతం చెయ్యగలుగుతారు మీరు కూడా టపాలలో?"కష్టేఫలే"అన్న విషయం తెలుసు కదా మీకు?మరి ఇంక మొదలుపెట్టండి చదవటం మన గొప్ప తెలుగు సాహిత్యాన్ని" అని ఒక సలహా పాడేసారు ఆవిడ.

ఏదో"ఔను,నేను బ్లాగ్ మొదలుపెట్టాను"అనుకున్నానే కాని,అందులో "సాహితి"విలువలు ఉన్నాయా లేదా అన్న విషయం మీద అలోచనే లేదు కదా?నా రాతలన్ని"నాతో నేను నా గురించి"అనుకున్నాను."నా తెలుగు" భాషని మరవకుండా ఏదో నాలుగు ముక్కలు రాస్తే చాలు కదా అన్న "తెలుగు భావాలు"కలిగి ఉన్నానే ఇన్ని రోజులు.నాలో ఆ క్షణం ఉవ్వెత్తున లెగిసాయి"అలోచనాతరంగాలు".చిన్నప్పుడెప్పుడో"తాత,వారి డైరీ" రాతలను ఎగతాళి చేసాను కాని,ఇప్పుడు నేను బ్లాగ్ అని పేరు పెట్టి  చేస్తున్నదేమిటో!పుస్తకాల షెల్ఫ్ నుండి"కవితా సుమహారం" అందుకున్నా."శ్రీ కవితలు"అన్న పేరుతో ఒక పుస్తకం ఎప్పటికన్నా నేను కూడా రాయాలి అన్న అవేశం తో!కవితలు చదువుతూ"నా చిన్ని ప్రపంచం" అదేనండి నా బ్లాగ్ , అందులో నేను రాసుకున్న రాతల వంక, వాటికి వచ్చిన "స్పందన" చూసుకుంటూ మురిసిపోయా."ఆనందం" (aanamdam) తో. 

ఇంతలో నా  సహచరుడు గంటలు గంటలు ఆ అంతర్జాలంలో ఎందుకు సమయం వ్యర్ధ పరుస్తావు అని విస్సుకోగా,ఇంతేలే ఈ"జీవితం"అని నిట్టూర్పు విడిచి లాప్టాప్ మూసేసాను.IPOD లో "నవ రస(జ్ఞ) భరితం"  అయిన "తెలుగు పాటలు"వింటూ పనిలో నిమగ్నమయ్యిపోయాను.అరగంటలో "వేడి వేడి సమోసాలు" తయ్యారు చేసాను.ఇంక లాగించేద్దామా అనుకుంటుండగా పక్కింటి"రవిగారు"ఎదురింటి "NIHAR" పలకరించడానికి వచ్చారు.నా సమోసాలలో భాగం వీరికి కూడా పంచాలి కాబోలు అని కించిత్తు బాధపడుతూ ఎక్కడో"చిన్ని ఆశ"తొందరగా వెళ్ళిపోతారేమో అని.తొందరగా వారిని సాగనంపడానికి నా"అలోచనాస్త్రాలను"సంధించాను.ఇంతలో"శ్రీ లలిత"సహస్రనామస్తోత్రం చదువుకుందామని స్నేహితురాలి ఫోన్ రావడం తో,వచ్చిన అథిదులను పంపించేసాను.స్నేహితురాలి ఇంటికి వెళ్ళి తలుపు తట్టాను.స్వాగతం రా"ఇది శశి ప్రపంచం"అంటూ ఆహ్వానించింది.ఆవిడ పూజ గదిలో"యశోదకృష్ణ"చిత్రపటం గోడకి తగిలించి ఉండడం చూసాను.అలంకరించి ఉన్న శ్రీకృష్ణుడి విగ్రహం వైపు చూస్తే అప్రయత్నంగా నేను"మాలతీమాధవం"అనుకోకుండా ఉండలేకపోయాను."శ్యామలీయం" అయిన శ్రీకృష్ణుడి విగ్రహం నాకు ఆ క్షణంలో"లీలా మోహనం"గా అనిపించింది.భగవన్నామ"స్మరణ"లో కొద్దిసేపు గడిపాను.పూజకి "పద్మార్పిత"నువ్వే,చెప్పినట్టు చెయ్యి అంది పక్కింటావిడ.పూజ ముగించుకుని ఆరుబయట బాల్కని లోకి వచ్చి నించున్నాను.అంతవరకు ఉన్న వాతావరణం మారిపోయి వర్షం కురిసింది.ఆకాశంలో "ఇంద్రదనుస్సు"ప్రత్యక్షం."నాలో మాట"ఒకటి ఆ క్షణం అందమైన పాట గా మారి,"సరిగమలు"పలికింది.ఇవన్ని"చిన్నిగుండె చప్పుళ్లు"కదూ అనుకుంటూ ఆ "Nature Tints"ని చూస్తూ పరవసించిపోయాను.ఇంతలో ఇంటినుండి పిలుపు వస్తే"ఎందుకో, ఏమో"అనుకుంటూ హడావిడిగా పక్కింటావిడకు వెళ్ళొస్తానని చెప్పాను.

ఇంట్లో టాటా "ఫోటాన్‌" ప్లస్‌ TV లో TV9  చానల్  చూస్తూ ఇంటి సభ్యులు త్రీవ్రమైన చర్చలో మునిగి ఉన్నారు.TV ఎదురుగా కూర్చున్న అమ్మని నన్ను మార్చి మార్చి చూస్తూ, ఇంట్లో వాళ్ళు "తెలుగు బ్లాగు-సీరీయల్ ముచ్చట్లు" అని ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకున్నారు.అదేనండి నేనేమో బ్లాగులు చూస్తానని,అమ్మేమో సీరియల్స్ చూస్తుంటుంది అని మమ్మల్ని అలా ఎత్తిపొడుస్తారు వాళ్ళు.అసలు ఆ TV9 చానల్ ఎందుకు పెట్టారు? వేసిన న్యుస్ మళ్ళీ మళ్ళీ వేసి విసిగించేస్తారు అంటూ అందరినీ ప్రశ్నించాను.అయినా ఆ"రవిశేఖర్ హృ(మ)దిలో"ఏముందో కాని ...అని మండిపడ్డాను.రవిశేఖర్ కాదోయి రవిప్రకాష్ అంటూ వచ్చింది సమాధానం.ఏదో ఒకటి అని విస్సుకుంటూ ఈ TV9 చానల్ ప్రజలు చూడకుండా"మనం ఏమీ చెయ్యలేమా"అనుకుంటూ ఎప్పుడో,ఎవరో పెట్టాలి ఈ చానల్ వాళ్ళకి"చాకిరేవు"అనుకున్నాను."నా అలోచనల పరంపర"లో అలా నేను కొట్టుకు పోతుండగా ఫోన్ మోగింది."మానస"దగ్గరనుండి ఫోన్. నేను అభిమానంగా"మనస్వి"అని పిలుస్తా తనని."మన కాకినాడలో" విశేషాలు ఏంటి అని తనతో కబుర్లలో పడిపోయాను.

TV లో"అంతర్ముఖం"ప్రోగ్రాం చూస్తున్నారు అందరు. ఎలా చూస్తున్నారో ఈ ప్రోగ్రాంస్ అందరు ఆంధ్ర రాష్ట్రం లో అని అబ్బురపడుతు ఒక్క ప్రొగ్రాం అయినా,"సుజన-సృజన"గా లేదే అనుకుని,నా లాప్టాప్ మళ్ళీ తెరిచాను.పత్రికా ఆఫీస్ లో పనిచేస్తున్న సోదరుడు,లాప్టాప్ మూసేసి వస్తే కబుర్లు చెపుతాను అని నాతో అంటే, సర్లే నీ"Jurno Dreams"లో నువ్వుండు,నా లోకం లో నేనుంటాను అంటూ నవ్వాను.ఇంతలో చదువుతు ఆపేసిన కవితలు గుర్తుకోచ్చి,కవితలు చదవసాగాను."వరూధిని"ప్రవరాఖ్యుల మీద కవితలు చదువుతున్నంత సేపు నేను"అమృతమథనం"చేస్తున్న భావన.నా లోకం లో నేను మునిగి ఉన్న వేళ ఇంట్లో వారందరు నవ్వుకుంటుంటే నేను వారి వంక నిర్లక్ష్యం గా ఒక చూపు విసిరి"నవ్వితే నవ్వండి"అనుకున్నాను.నెమ్మదిగా ఇల్లంతా సద్దుమునిగి పోయింది.నేను మాత్రం అలా చదువుకుంటూ ఉండిపోయాను.ఇంతలో అంతా"రవీయం" అన్నట్లు చీకట్లు తొలగిస్తూ"భాస్కర్"డు వచ్చాడు.

(ఈ టపా సరదాగా నేను చదివే బ్లాగ్స్ , మరియు నా బ్లాగ్ చదివి ఎల్లప్పుడు నన్ను కామెంట్స్ రూపేనా ప్రోత్షహించిన ఎందరో బ్లాగర్స్ బ్లాగ్ పేర్లతో అల్లిన కల్పిత కథ. )