పెళ్ళి, ప్రేమ జీవితంలో ఒక భాగం మాత్రమే!

రమ్య, మంజు, సంజయ్, సునీత మంచి స్నేహితులు.


రమ్య అందమైనది, తెలివైనది,గుణవంతురాలు.తల్లితండ్రుల గారాబు పట్టి.
వారు చెప్పినట్టు నడచుకుని డాక్టర్ అయ్యింది.అమెరికా లో ఉన్నా డేటింగ్లు మీటింగ్లు అనక తల్లి తండ్రులు సంతోషంగా, అన్యోన్యంగా ఉండటం చిన్నపటినుంచి చూసిన రమ్య తల్లితండ్రులకే వదిలేసింది తనకి వరుడిని వెతికే భాద్యత. తోటి స్నేహితులు వారిస్తున్నా తల్లితండ్రులు చూపించిన అబ్బాయిని వరించింది. ఇండియా నుంచి దిగుమతి చేసుకున్న కొత్త పెళ్ళికొడుకు చాల అద్రుష్టవంతుడన్నారు అందరూ. రమ్య ఎంత సాంప్రదాయకంగా పెరిగిందో అతనికి తెలియచెప్పి,వారి కొత్త కాపురానికి దీవించి పంపారు తల్లితండ్రులు, స్నేహితులు.వీసాలు, గ్రీన్ కార్డ్లు,సిటిజెన్షిప్ల అవధులు అన్ని దాటి ఐదు సంవత్సరాల తర్వాత తను కూడా ఒక మంచి డాక్టర్ అనిపించుకున్నాడు రమ్య భర్త. ఒక శుభముహుర్తాన్న  తనతో పాటు పని చేస్తున్న అమెరికన్ నర్స్ మోజులో (అతని భాష లో ప్రేమ) పడ్డాడు. సదరు నర్సమ్మకి ఇద్దరు అమ్మాయిలు మొదటి భర్త నుంచి, ఒక అబ్బాయి రెండవ వివాహం నుంచి సంక్రమించగా ప్రస్తుతం ఒంటరిగా ఉంది. రమ్యకి తెలియకుండా నర్స్ తోను, నర్స్ పిల్లలతోను చాలా బిసి అయిపోయాడు రమ్య భర్త.  ఎట్టకేలకు ఒక రోజు విషయం గ్రహించిన రమ్య భర్తని వారించింది. జరిగినదేదో జరిగింది, మర్చిపోతాను, నర్స్ ని మర్చిపొమ్మంది. అందమైన తెల్ల నర్స్ నా మనసు దోచింది అని చెప్పాడు రమ్య భర్త. తల్లితండ్రులకి ఈ విషయం తెలిస్తే బాధపడతారని ఒక ఆరు నెలలు ఓపిక పట్టింది రమ్య. పరిస్తితులు మారకపోవడంతో ఇక అతనితో కలిసి జీవించలేనని చెప్పింది రమ్య తన తల్లితండ్రులకు. విడాకులు తీసుకుంది రమ్య. జీవితం అంటే ఏ రకమైన ఆసక్తి లేకుండా మిగిలిపోయింది.


మంజు తల్లి తండ్రిలిద్దరు ఇండియా నుంచి వలస వచిన సాఫ్ట్ వేర్ ఉద్యోగులు. మంజు శ్రద్ధగా చదువుకుని పోస్ట్ గ్రాడ్యూట్ పూర్తి చేసింది. అమెరికన్,ఇండియన్ అబ్బాయిలు ఎందరో తనని ఇష్టపడ్డా తండ్రికి ఇష్ట్టముండదని తెలిసి తండ్రి చూసిన వ్యక్తినే పెళ్ళాడింది. కొద్ది రోజులకే వారికి అభిప్రాయభేదాలు వచ్చి విడాకులు తీసుకోవటం జరిగింది. ఎంతో చలాకిగా ఉండే మంజు ఒక్కసారిగా జీవితం లో అన్నీ కోల్పోయిన దానిలా అయిపోయింది.


సంజయ్  అమెరికాకి పై చదువులకోసం వచ్చి మంచి ఉద్యోగంలో స్దిరపడ్డాడు.  ఇండియాలో ఉన్న సంజయ్ తల్లితండ్రులు చదువుకున్న, అందమైన  అమ్మాయిని వెతికి కొడుక్కి పెళ్ళి చేసారు. నాలుగు వారాలు సెలవు తీసుకుని ఇండియా వెళ్ళి పెళ్ళి చేసుకున్నాడు సంజయ్.
అందమైన, చురుకైన భార్య దొరికిందని సంతోషించాడు సంజయ్. ఇంకో నెలలో వీసా పంపిస్తానని చెప్పి అమెరికా తిరిగి వచ్చాడు. చెప్పినట్టుగానే నెల రోజుల్లో వీసా పంపించాడు భార్యకి. ఎంతో అత్రుతతో భార్య కోసం ఎదురుచూస్తున్న సంజయ్ కి, ఏర్పోర్ట్ లో  సంజయ్  భార్యని కలుసుకోవడానికి తన బోయ్ ఫ్రెండ్ కూడా వచ్చాడు. సంజయ్ భార్య సంజయ్ కి అతనిని పరిచయం చేసి, సంజయ్ ఎమీ అనుకోవద్దు.. నేను, ఇతను మూడు సంవత్సరాలుగా  ప్రేమించుకుంటున్నాము. వీసా లేకపోవడం వలన ఇన్నాళ్ళు నేను అమెరికా రాలేకపోయాను. నేను ఇతన్ని విడిచి ఉండలేను. సోరీ , బుట్ థాంక్ యు అని చెప్పి చక్కా వెళ్ళిపోయింది. నివ్వెరపోయాడు సంజయ్. ఎన్ని రోజులైనా ఈ విషయం మరచిపోలేక అందరూ  మళ్ళీ పెళ్ళి చెసుకోమంటున్నా వినటం లేదు సంజయ్. 


సునీతకి అమెరికాలో పిన్ని, బాబయి గ్రీన్ కార్డ్ స్పోన్సెర్ చేస్తే చిన్న వయసులోనే అమెరికా కి వచ్చి ఎం.ఎస్ పూర్తి చేసి తను ఇష్ట్టపడ్డ అబ్బాయిని , తల్లితండ్రులని ఎదిరించి మరీ పెళ్ళి చేసుకుంది.ఇరువైపు వారి పెద్దలకు అంగీకారం లేనందువలన, కొద్ది రోజులలోనే నీ వాళ్ళు, నా వాళ్ళు అని తగాదాపడి విడాకులు తీసుకున్నారు. అయితే సునీత ఢీలా పడిపోలేదు.


తను స్కూల్ లో నేర్చుకున్న ఫ్లూట్ లెస్సన్స్ లో మళ్ళీ చేరింది. సమయం ఉన్నప్పుడల్లా చిన్నపటినుంచి చేసిన వాలెంటీరింగ్ మళ్ళీ మొదలుపెట్టింది. టెన్నిస్ క్లబ్ లో చేరింది. తనకంటూ ఒక జీవితం , దానికి  ఒక అర్ధం ఏర్పరుచుకుని ముందుకు సాగింది.


సునీత తన స్నేహితులకి చెప్పింది -" పెళ్ళి, ప్రేమ జీవితంలో ఒక భాగం అవ్వాలి కాని, అవే జీవితం కాకూడదు . Husband/wife  should be an addition in your life along with your work, sports , hobbies, friends and parents but he/she cannot be your life. The moment you start thinking he/she is your life and there is no life beyond them, you are finished. Common guys! cheer up and please get along with your life. Life is more beautiful than just a relationship."


ప్రేమ, పెళ్ళి విఫలమైతే బాధ ఉంటుంది నిజమే, కాని సునీతలా అందరూ అలోచించగలిగితే ఎంత బాగుండు అనిపించింది.

ఉగాది శుభాకాంక్షలు!

బాబోయి సినిమా

"అమ్మా.. నిన్ను "అమ్మా" అని పిలుస్తున్నా కదా , మరి నాన్నని "నాన్నగారు" అని ఎందుకు పిలవాలి? ఎవరో పరాయివారిని సంభోదించినట్టు ఉంది.నేను "నాన్న" అనే పిలుస్తాను" అని సుమిత్రతో అంది ఏడేళ్ళు నిండిన అంజలి.అంజలిని దగ్గరకి తీసుకుని సుమిత్ర "అలా కాదమ్మ, నేను మా నాన్నగారిని "నాన్నగారు" అనే పిలిచేదాన్ని, అమ్మమ్మ కూడా మా తాతగారిని అలాగే పిలిచేది. నువ్వు కూడా "నాన్నగారు" అనే పిలవాలి.నాన్నని ఏకవచన సంభోదన చెయ్యకూడదు తల్లీ. గౌరవంగా పిలవాలి" అని సమాధానం ఇచ్చింది సుమిత్ర. అంజలి వెంటనే "మరి నిన్ను కూడా గౌరవంగా "అమ్మగారు" అని పిలవాలి కదా?" బాణంలా దూసుకొచ్చింది ప్రశ్న. "నిజమే తల్లితండ్రులిద్దరిని గౌరవించాలి. కాని అమ్మ దగ్గర పిల్లలకి చనువు ఎక్కువ కాబట్టి "అమ్మా" అనే పిలుస్తారు.నాన్నని "నాన్నగారు" అని అనడమే కరెక్ట్." అని చెప్పింది సుమిత్ర. "అదేంటి నాకు నువ్వంటేనే కొద్దిగా భయ్యం. నాన్న దగ్గరే నాకు చనువు ఎక్కువ. అందుకని నేను "నాన్న" అనే పిలుస్తా" సూటిగా చెప్పింది అంజలి. బదులు ఏమివ్వాలో తెలియక "నువ్వు "నాన్నగారు" అనే పిలవాలి" కళ్ళెర్ర చేస్తూ కట్టినంగా చెప్పింది సుమిత్ర. బిక్కమొహంతో "అలాగే" అని చెప్పి అక్కడ నుంచి జారుకుంది అంజలి.

ఆ రోజు సాయంత్రం అంజలి తన తండ్రితో "నాన్నగారు మిమ్మల్ని "నాన్న" అని అనొచ్చా? అమ్మ కోప్పడుతుంది అలా పిలుస్తానంటే" అని అడిగింది. సురేష్ ప్రేమగా అంజలిని దగ్గరకి తీసుకుని బుజ్జగిస్తూ "నీకెలాగ పిలవాలనుంటే అలా పిలువు అంజు, నువ్వెలా పిలిచినా నాకిష్టమే" అని చెప్పాడు. పట్టరాని ఆనందంతో అంజలి "అమ్మా, నేను "నాన్నా"అనే పిలుస్తా"అని గట్టిగా సుమిత్రకి వినిపించేటట్టు అరిచి పక్క గదిలోకి పారిపోయింది అంజలి. ధుమధుమలాడుతూ వచ్చింది సుమిత్ర "అదేంటి సురేష్? నేను చెప్పాను కదా అలా పిలవకూడదు అని? నువ్వు అమ్మ చెప్పినట్టు వినాలి అని చెప్పకుండా దానిని వెనకేసుకొస్తావెందుకు?" అని అడిగింది."పిలుపులో ఏముందోయి? మనసులో గౌరవం ఉండాలి కాని" అని తేల్చేసాడు సురేష్. "మీ జిల్లాలో ఉన్న అలవాటేగా ఎవ్వరినీ మర్యాదగా పిలవకపోవడం? నా కూతురు అలాంటి భాషకి అలవాటు పడకుండా తీసుకుంటున్న జాగ్రత్తలలో ఇది ఒకటి" అని విసురుగా చెప్పింది సుమిత్ర. ఇంక ఆ సంభాషణ సాగదీస్తే ప్రమాదం అని తెలుసుకున్న సురేష్ అక్కడితో ఆపేసాడు.

అంజలి తన తండ్రిని రోజు "నాన్నా" అని పిలుస్తూనే సుమిత్రని చూడగానే నవ్వుతూ "నాన్నగారు" అని పిలుపు మార్చేది.కొన్ని రోజులకి పూరి జగన్నాథ్ అను ఒక గొప్ప డైరక్టర్ గారు వారి సినిమాలో అమ్మని "ఒసే" అని ఇంకా పేరు పెట్టి కూడా పిలవచ్చు అని సదరు హీరో గారి ద్వారా మన అంధ్రరాష్ట్రం ప్రజలకు తెలియచెప్పారు. అంజలి సుమిత్ర దగ్గరికి వచ్చి "నేను నిన్ను రేపటినుంచి సుమిత్రా అని పిలుస్తాను. సినిమాలో హీరో అమ్మని అలా పిలుస్తున్నాడేంటి  అని నాన్నని అడిగితే "That means they are very close అన్నమాట" అని చెప్పారు. అందుకని నేను కూడా నిన్ను సుమిత్రా అని పిలుస్తాను" అని చిలిపిగా చెప్పింది అంజలి. తెలివిగా తను కూడా చురక వేసింది సుమిత్ర "అందుకే కదా ఆ హీరో ని "ఇడియట్" అన్నారు. నిన్ను కూడా నేను అలా పిలవనా?"  అంటే "ఊహు వద్దులే..అంజు అనే పిలువు" అని నవ్వేసి వెళ్ళిపోయింది అంజు.
మళ్ళీ యుద్దానికి సిద్ధమయ్యింది సుమిత్ర సురేష్ తో "అంజలి తెలిసో తెలియకో నిన్ను ప్రశ్న అడిగితే నువ్వు చెప్పిన సమాధానం కరక్ట్ కాదు.ఆ సినిమాలో హీరో  తల్లిని అలా సంభోదించడం తప్పు అని ఎందుకు విడమర్చి చెప్పలేదు? అని నిలదీసింది సుమిత్ర. "నాకేమి తప్పు అనిపించలేదు.తల్లితండ్రి అంటే చాలా ప్రేమగానే ఉన్నాడే హీరో.పిలుపులో ఏముంది చెప్పు" అని వాదించాడు. "ప్రేమ ఉందా లేదా అన్నది కాదు ఇక్కడ సమస్య. మనం మర్యాదగా మాట్లడం పిల్లలకి నేర్పించాలి" అన్నది సుమిత్ర.

కొత్త కొత్త సినిమాలు వస్తూనే ఉన్నాయి.అంజలి అవన్నీ చూస్తూనే ఉంది. తనకు వచ్చిన సందేహాలు అన్ని అడుగుతూనే వుంది.ఇంట్లో తల్లి చెప్పే ఎన్నో విషయాలకు, సినిమాలో చూపించే వాటికి పొంతన లేక తల్లినో, తండ్రినో ప్రశ్నిస్తూనే ఉంది.సాధ్యమైనంతవరకు,మంచి చెడు భోదిస్తూ వచ్చింది సుమిత్ర.

కొద్ది రోజుల తర్వాత "సరిగ్గా చదువుకోవటం లేదు ,ఇంకా కష్ట్టపడి చదవాలి" అని అంజలి తండ్రి మందలిస్తే "నువ్వు చదువుకున్నావు కదా నాన్నా, మరి నువ్వేమన్నా ప్రెసిడెంట్ అయ్యావా? పర్లేదులే నేను చదువుతుంది చాలు" అని సమాధానం చెప్పింది అంజలి. "అమ్మో సినిమా ప్రభావం" అని అవాక్కైపోయాడు సురేష్.(ఏదో సినిమాలో నితిన్ అనే హీరో తండ్రి పాత్రదారుడితో అన్న మాటలట అవి.)

ఆ రోజునుండి ఒక్క మాట మీద నిలబడి తెలుగు సినిమాలు చూడడం మానేసారు సుమిత్ర, సురేష్.అంజలి ఎదురుప్రశ్నలు, సమాధానాలు ఆ రోజునుంచి తక్కువయ్యాయి.
సరదాకి, వినోదానికి చూసే సినిమాలు తెలియకుండానే వాటి ప్రభావం చూపుతాయి పిల్లల మీద. కొద్దిగా మంచి చెడు తెలుసుకునే విచక్షణా జ్ఞానం అలవర్చుకున్నాక వాళ్ళ మీద సినిమా ప్రభావం ఎక్కువగా ఉండదు.హీరోలని ఒక ఆదర్శంగా తీసుకుంటున్న ఈ రోజుల్లో యువతరం మీద ఇలాంటి సినిమాల ప్రభావం పడకుండా ఉంటే చాలు. సమాజం మీద చెడు ప్రభావం చూపే సినిమాలు ప్రేక్షకులు వినోదం కోసం చూస్తున్నంతసేపు ఈ సినిమాలు వస్తూనే ఉంటాయి. ఎప్పుడైతే audience reject చెయ్యడం  మొదలు పెడతారో, అప్పుడే మార్పు వచ్చే chances ఉన్నాయి అన్నది నా అభిప్రాయం.

(అమయగారి "పూరీ జగన్నాథ్ ''బూతుల బిజినెస్ మేన్''
వనజవనమాలి గారి "ఐటం సాంగ్స్ - అశ్లీల సాహిత్యం"
పై రెండు పోస్ట్ లు చదివాక ఈ పోస్ట్ రాయలనిపించింది. రవితేజ గారి అభిమానులు, నితిన్ గారి అభిమానులు, పూరి గారి అభిమానులు నన్ను క్షమించ ప్రార్ధన. )

నచ్చిన పాటలు

ప్రేమంటే?

కొద్దిరోజులక్రితం వర్క్ లో ఊపిరి పీల్చుకోలేనంత పని ఉంటే మా డిపార్ట్మెంట్లో అందరు రేయనక, పగలనకా కష్టపడి పనిచేస్తూన్నప్పుడు జరిగిన సంఘటన.
అర్ధరాత్రి వరకు పనిచేసి ఆ రోజు లేట్ గా వర్క్ కి వచ్చిన నాకు..
ఒక క్యూబ్ దగ్గర చాలా మంది నా సహ ఉద్యోగులు గుమికూడి ఉండడం ఆశ్చర్యం కలిగించింది. 
ఏమై ఉంటుందా అని కుతూహలంతో నేను కూడా చేరా అందరితో.
జెన్ని అని నాతోటి ఉద్యోగి క్యూబ్లో తన డెస్క్ మీద అందమైన పూలగుత్తి.
జెన్ని మెరిసే కళ్ళతో అందరికీ వివరిస్తున్నదేమిటంటే..జెన్ని భర్త  జెన్ని రాత్రి, పగలు తేడా లేకుండా పని చేస్తున్నందుకు, తను వర్క్ వలన స్ట్రెస్స్ కి గురవుతుందని తనకి ఒక మంచి గ్రీటింగ్ కార్డ్,పూల గుత్తి పంపించాడు.
"హనీ,హోప్ యు విల్ బీ రిలీవ్డ్ సూన్ ఫ్రం దిస్ స్ట్రెస్స్. ఐ లువ్ యు" అంటూ ఇంకా చాల రాసాడు. 
జెన్నికి "యు ర్ సో లక్కి.యు హవ్ ఎ గ్రేట్ హస్బండ్" అని నా పక్కనే ఉన్న నా కొలీగ్స్ తనకి ప్రశంసల వర్షం కురిపించారు. 
ఒక ఫ్రెండ్ అంతటితో ఆగక నా వెంటే నా క్యూబ్ కి వచ్చి..జెన్ని ఎంత అద్రుష్టవంతురాలో పదే పదే చెపుతూ ఇండియన్ హస్బండ్స్ కి ప్రేమ వ్యక్తపరచడమే రాదు అని తెగ బాధపడిపోయింది.
ఇప్పుడు దానిగురించి అలోచించేంత సమయం మనకి లేదు కాని..పనిలో నిమగ్నమౌదాము అని చెప్పి తనని అప్పటికి ఆ మూడ్ లోంచి బయటపడేసాను. 
ఆ ఫ్రెండ్ ఉండేది మా కమ్యునిటీయే కాబట్టి ఇద్దరము అప్పుడప్పుడు కలిసి ప్రయాణం చేస్తుంటాము. ఆఫీస్ లో అర్ధాంతరంగా ఆగిపోయిన సంభాషణ మళ్ళీ ఆ రోజు సాయంత్రం గుర్తుకు వచ్చి జెన్ని అద్రుష్టం గురించి పదే పదే వాపోతున్న నా స్నేహితురాలిని చూస్తే జాలి వేసింది. 
నా ఫ్రెండ్ భర్త మితభాషి. ఎక్కువగా మాట్లాడకపోయినా తనని చాలా ప్రేమగా చూసుకుంటారు. ఒక నెల రోజులు రాత్రి పగలు వర్క్ తో సతమౌతున్న తనని ఇంటికి రాగానే ఏ కష్టం లేకుండా అలసి వచ్చిన తనకి చెతనైతే వంట చేసో, కాకపోతే ఫుడ్ బయటనుండి తెప్పించో ఇంకా తన ఆరేళ్ళ పాపని కూడా తనే చూసుకున్నారు. అనుక్షణం తను అలసిపోయి ఉంటుందన్న విషయం గ్రహించి నా ఫ్రెండ్ నోరు తెరిచి అడగకుండా సాధ్యమైనంతవరకు ఎంతో సహకరించేవారు. కాని అతనికి రోజుకి ఒక పది సార్లు ఫోన్ చేసి తీపి కబుర్లు చెప్పడం రాదు. ఐ లువ్ యు అని డ్రమాటిక్ గా చెప్పటం రాదు. పూలగుత్తి పంపించాలని అనిపించలేదు.
మర్నాడు మేమిద్దరమూ మళ్ళీ కలిసి ప్రయాణం చేస్తున్నపుడు జెన్ని అద్రుష్టం గురించి మల్లీ చర్చ మొదలయ్యింది. లైఫ్ రొటీన్ అయిపోయింది అంటూ..ఏముంది నా లైఫ్ లో వర్క్, ఇల్లు తప్ప... ఒక ఎక్ష్చైట్మెంట్ లేదు. జెన్ని భర్త లాంటివాడు అయితే లైఫ్ ఎంత బాగుంటుందో అంటూ...నా వంక ఒక చూపు వేసి....మీకు అనిపించట్లేదా అలాగా అని అడిగింది. 
 నేను తనని నెమ్మదిగా అడిగా ప్రేమంటే పూలగుత్తి పంపించడమేనా అని. సర్రున కోపం వచ్చింది తనకి అలా ఎందుకు అంటున్నారు?  "ప్రేమ ఉంటే సరిపోదు. దానిని వ్యక్తపరచడం కూడా తెలియాలి అంటూ అవేశంతో జవాబు ఇచ్చింది." 
" నేను  నీతో ఏకీభవిస్తాను. కాని ప్రేమని ఇలా ( పూలగుత్తి లాంటివి ఇచ్చి) మాత్రమే వ్యక్తపరచాలని లేదు కదా ?  మీ వారు నీ మనసెరిగి మసలుకుంటారు కదా అది ప్రేమేగా?"  అంటే "లేదు. అయినా మీకు అర్ధం కాదు, మీ తరం వేరు..మా తరం వేరు" అని సమాధానం వదిలింది. నాకు నిజంగానే జాలి వేసింది తనని చూస్తే. ప్రేమని తరచు నాటకీయంగా వ్యక్త పరచటం లేదు అన్న వాదనే కాని, తన భర్త చేసే ప్రతి చర్యలోనూ ప్రేమని గ్రహించని తన అజ్ఞానాన్ని చూసి కోపం కూడా వచ్చింది. 
ఒక రెండు నెలల తర్వాత తాజా వార్త ..మా ఆఫీస్ లో జెన్ని భర్త జెన్ని కి విడాకులు ఇచ్చేసాడని.

ఇవి కూడా నేర్పాలి...

నా చిరునవ్వుల దొంతరవి నువ్వే

"అమ్మా  అవనీ నేల తల్లీ అని ఎన్ని సార్లు పిలిచినా తనివి తీరదెందుకని.."
శివదత్త గారు రాసిన పాట సంగీతపరంగానే కాదు, సాహిత్యరీత్యా చాలా మంచి పాట.
రెండు నెలలతర్వాత ఇంటికి వచ్చిన నా కూతురు అమ్మా అమ్మా అని లెఖలేన్నన్ని సార్లు పిలుస్తూ నా వెంట తిరుగుతుంటే..
నిజమేనేమొ...అమ్మా అమ్మా అని ఎన్నిసార్లు పిలిచినా తనివి తీరదు కదా అనిపించింది...
తనకోసం చేసిన వంటలన్ని అద్భుతంగా ఉన్నాయని చెపుతూ ఆస్వాదిస్తూ తినటం చూస్తే చాలా త్రుప్తిగా కూడా అనిపించింది.
నా చెంత చేరి తన స్నేహితురాలందరి గురించి, ఇంటికి దూరంగాఉన్న ఈ రెండు నెలలలో జరిగినవన్ని పూసగుచినట్టు చెపుతూ మధ్యమధ్యలో "అమ్మా నీకు నిద్ర వస్తుందా..పోని రేపు మాట్లాడుకుందామా?" అని అడుగుతున్న నా చిట్టితల్లిని చూస్తే చిన్నప్పుడు తనకి కావల్సింది ఏదైనా అప్పటికప్పుడు ఇవ్వాలని మారం చేసినది ఈ అమ్మయేనా అనిపించింది.


నిండుగా నా కూతురు ఇంట్లో తిరుగుతుంటే మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయింది.
ఎల్లప్పుడూ తనకి విజయం తోడుగా ఉండాలని ,పరాజయపు అగాధాలు దరికి కూడా రాకూడదు అని మనస్పూర్తిగా దీవించా..

హోలీ పండుగ & Women's day!

అందరి జీవితం రంగులమయం కావాలి ఈ హోలీ పండుగ రోజున...
Happy Holi!  & also ....
Happy Women's day ! 

రంగుల పండుగ , జీవితాన్ని రంగులమయ్యం చేసే Women's day ఒక్కరోజే కావటం నిజంగానే విశేషం...

అమ్మా...ఇదిగో నా లిస్ట్

మొదటి సంవత్సరం ఇంటికి దూరంగా అమ్మ,నాన్నలను వదిలేసి చదువుకోడానికి వెళ్ళిన నా కూతురు...
ఈ రోజు ఒక టెక్ష్ట్ పంపించింది.
అమ్మా ...నేను వచ్చే వారం ఇంటికి వచ్చినప్పుడు నువ్వు ఎప్పుడు చేసి పెట్టే వంటలు అన్నీ చెయ్యాలి అని.
ఇండియన్ ఫుడ్ రెండు నెలలుగా తినలేదు...ఇది ఏమి లైఫ్ అని చేసిన కామెంట్ కి నేను ఒక్క నిమిషం ఆశ్చర్యపోయాను. రోజు వండిపెట్టినప్పుడు ఎప్పుడు సరిగ్గా తినని నా కూతురు ఇప్పుడు ఇలా మాట్లాడుతుంటే ఆనందంగా కూడా అనిపించింది.
అన్ని అందుబాటులో, తేలిగ్గా దొరికినప్పుడు వాటి విలువ నిజంగానే తెలియదు ఏమో...

నా అభిమాన కవి సిరివెన్నెలగారు

"ఎదుట నిలిచింది చూడు జలతారు వెన్నెలేమొ..." సిరివెన్నెల గారు రాసిన "వాన" సినిమాలోని ఈ పాట రోజుకి నేను లెక్కలేనన్ని సార్లు వింటాను.
మనసుని స్పందించేట్లు పాటలు రాయడం లో ఆయనకి ఆయనే సాటి.
ఒక్కోసారి అనిపిస్తుంది "విరించినై విరచించితిని" అని రాసిన సిరివెన్నెల గారేనా వాన సినిమాలో పాట కూడ రాసింది అని...
వేటూరి గారి గురించి అందరు గొప్పగా మాట్లాడడం తెలుసు ,ఆయన ఎంత గొప్పగా రాస్తారో అందరికి తెలిసిన విషయమే.
నా అభిప్రాయంలో సిరివెన్నెల గారి పాటలు ఒక సామాన్య వ్యక్తిని కూడా స్పందింప చేసేంత గొప్పగా ఉంటాయి.
త్రివిక్రం గారు ఈ మధ్య జరిగిన ఒక ప్రోగ్రాం లొ సిరివెన్నెల గారి గురించి చాల బాగా చెప్పరు.
నిజంగా అలాంటి కవి మనమద్య నివసిస్తూ మనం చూసే సినిమాలలో పాటలు రాయడం మన తెలుగు వాళ్ళు చేసుకున్న అద్రుష్టం.
ఈ బ్లాగ్ లో నా మొదటి పోస్ట్ లో సిరివెన్నెల గారిని తలచుకోవాలి అనిపించింది.