లేడీ బాస్-ఆఖరి భాగం

ఇద్దరి లేడీబాస్ లతో నిత్యం ట్రెడ్ మిల్ల్ మీద పరిగెట్టిన అనుభవేమో,మా కొత్త బాస్ గారు నడిస్తే చాలు,పరిగెట్టద్దు అనడం చాలా వింతగా అనిపించింది.అదేనండి ప్రతి చిన్న దానికి హడావిడి పడుతుంటే,ఫర్వాలేదు నెమ్మదిగా చెయ్యమనేవారు.ఇలా అలోచించటం తప్పేమో కాని,"భగవంతుడా,ఇకపై నాకు ఎప్పుడు మగ బాసులనే ప్రసాదించు స్వామి" అని పైకి ఎవ్వరికి వినపడకుండా దేవుడిని కోరుకున్నాను కూడా."రాక్షషి,నువ్వు స్త్రీవే కదా,ఇలా అలోచించడం తగునా?"అని అంతరాత్మ మందలించిందనుకోండి,అది వేరే విషయం.నాతో పని చేసేవారందరితో కలివిడిగా ఉంటు,వారు ఇచ్చిన పని సరిగ్గ చేసారా,లేదా అన్న ఒక్క విషయం తప్ప ఇంకేమి పెద్దగా పట్టించుకునేదాన్ని కాదు.చాలా మందికి నేను నచ్చాను,ముఖ్యంగా అంతకు ముందున్న వాళ్ళ బాస్ చండశాసనుడు అని పేరు గడించడటం కూడా దానికి కారణం అవ్వచ్చు.

నాతో పని చేసే అరుణ ఒక నెల రోజులు లీవ్ మీద వెళుతూ,నాతో ఒక అరగంట ముచ్చటించింది.ఆ సంభాషణలో తను ఎందుకు సెలవు పెట్టాల్సొచ్చిందో అన్న విషయం షేర్ చేసుకుంటూ,తొందరలో వీలైతే ఉద్యోగం మానేస్తాను అని కూడా అంది.అరుణ తన పిల్లలతో ఎక్కువ సమయం గడపడానికి చేసే ఉద్యోగం ఆటంకమౌతుందని,అది తనకి బాధ కలిగిస్తుందని చెప్పింది.యధాలాపంగా అడిగాను,ఎంత వయస్సు పిల్లలకి అని.ఇద్దరు కవలలు-ఇద్దరికి పదమూడు సంవత్సరాలు అని చెప్పగానే అనాలోచితంగానే అనేసాను,"Are you out of your mind?You don't need to sit at home now,after working all these years.This is the time,teen hormones kick in and you will go thru hell mentally.ఈ టైంలో  పిల్లలే ఒక వ్యాపకంగా ఇంకే వ్యాపకం లేకుండా ఉండడం అన్నది అంత తెలివైన పని కాదు అన్నాను.నా లెక్చర్ పూర్తవకముందే "అలాంటి అనుభవం నాకు ఉండకపోవచ్చు.My kids love my company"అని సమాధానమిచ్చింది.కొద్దిగా ఆ విషయం మీద డిబేట్ చేదామన్న అలోచన కలిగింది కాని,అంతకంటే ఎక్కువ తనతో ఆ విషయం పొడిగించటానికి నాకు తనతో అంత చనువు లేని మూలాన,ఆ సంభాషణ అంతటితో ఆపేసాను.నేను అనవసరంగా తన వ్యక్తిగత విషయంలో జోక్యం చేసుకున్నానేమో అన్న రవ్వంత బాధ నాలో కలిగింది.నెమ్మదిగా నా అలోచనలు గతం లోకి పరుగులు తీసాయి.

డోన్నాకి నాకు మధ్య ఒకనాడు లంచ్ లో జరిగిన సంభాషణ గుర్తుకు వచ్చింది.ఆ రోజు డోన్నా ఎందుకనో ఎప్పుడు ఉండే మూడ్ లో లేదు. ఏమిటి విషయం అని నేను యధాలాపంగా అడిగాను."విసిగిపోతున్నాను ఇద్దరి అమ్మాయిలతో.ఒకరు నా మేకప్ వాడేస్తారు నా అనుమతి లేకుండా.ఇంకొకరు నా బట్టలు వాడుతున్నారు అనుమతి లేకుండా.ప్రతి చిన్న విషయానికి వాదనకు దిగుతారు.నాకు చాలా పెద్ద తలనొప్పిగా తయారయ్యారు ఇద్దరు.ఎప్పుడు ఇంట్లోంచి పోతారా అని ఎదురు చూస్తున్నాను.ఇంకో రెండు సంవత్సరాలు ఆగడం నా వల్ల కాదు.ఇప్పటికే విసిగిపోయి ఉన్నాను." అని అంది.ముద్దుగా, నా చుట్టూ తిరిగే అమ్మాయి రూపమే నాకు తెలుసు ఆ రోజుల్లో.అసలు డోన్నా తల్లేనా?నవమాసాలు మోసి కన్నది ఈమేనా? ఎలా మాట్లాడుతుంది ఇలా?ఇద్దరి కూతుళ్ళు ఎప్పుడు ఇల్లు వదిలి పోతారో అంటుందా?నా దిగ్బ్రాంతిని అణుచుకుంటూ అడిగాను అమాయకంగా"You don't love them? How can you talk like this?"అని.వెంటనే సమాధానం"Love does not mean clinging to them for life long.I have my own life.They should understand their limits.I just can't take them anymore." పిల్లలతో సంబంధం లేని పెర్సనల్ లైఫ్ ఏంటి ఈవిడకి? మతి ఏమన్నా పోయిందా అని ఆశ్చర్యపోతు నెమ్మదిగా అడిగాను."Once they leave your house for higher studies,don't you feel the void in your life"అని."Are you kidding?I have so many things lined up to do for the rest of my life." అంది. ఇక ఆవిడ నా దృష్టిలో మమతానురాగాలు లేని ఒక మనిషి గానే కాని తల్లిగా కనిపించలేదు.ఆ నిమిషంలో ఆవిడ వాడిన పదజాలం కాని,తనకంటూ ఒక లైఫ్ లేకుండా పోతుంది అని వాపోవడం చూసాక ఆవిడ మీద అప్పటివరకు ఉన్న ఆరాధ్యభావం పోయి,ఆవిడ మీద విముఖత కలిగింది.

అదే సంభాషణ మా మధ్య ఈనాడు జరిగితే,అలాంటి అనుభవాలు పూర్తిగా నాకు లేకపోయినా,నా అనుభవాలకి ఆవిడ అనుభవాలకి వ్యత్యాసం ఉన్నా, ఆవిడను నేను ఆ రోజుల్లో జడ్జ్ చేసినట్టు చేసేదాన్ని కాదేమో!అది మొదటిసారి,ఆఖరిసారి కాదు,నేను నా చుట్టూ ఉన్నవారిని జడ్జ్ చెయ్యడం.జేన్ విషయంలో కూడా అదే జరిగింది. జేన్ ఒక రోజు నాతో,ఇంకొందరితో అంది "నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను ప్రస్తుతం.నా భర్త, నేను,మా పనులు వీటితో తీరిక ఉండదు.నాకు నా పిల్లలిద్దరు చాలా దూరం గాఉన్నారు.Thank God!చీటికి మాటికి వాళ్ళు నా ఇంటికి రావడం నాకు నచ్చదు."అని.పిల్లల నీడ పడకూడదు అనుకుంటుంది ి అసలు ఈవిడ మనిషేనా అన్న ఏహ్య భావం అప్పట్లో నాకు కలిగింది.తనని కూడా జుడ్జ్ చేసాను.

మనం మన తల్లితండ్రులను చూసి నేర్చుకున్నది కావచ్చు,మన సంస్కృతి కావొచ్చుకాని చాలామంది భారతీయులు పిల్లలే జీవితం,వారే లోకంగా బ్రతికేవారే!అన్నీ వారికోసమే అని నిరంతరము వారి సుఖం,వారి సౌఖ్యానికి ఎక్కువగా పాటు పడేవారే. పాశ్చాత్య సంస్కృతిలో ఆడవారైనా కాని ,మగవారైనా కాని వారికంటూ ఉన్న అభిరుచులు, వారి హాబీలు,వారి ఇష్టాలు సాధారణంగా చంపుకోరు.బాధ్యతగా పిల్లలని పెంచి మంచి పొరులుగా తీర్చిదిద్దుతారు కూడా.కాని ఆ ప్రహసనంలో వారు తమని తాము అంకితం చేసేసుకోరు.అలాగే పిల్లల మీద మనకున్నంత ఇమోషనల్ డిపెండన్స్ కూడా ఉండదు వారికి.కొవ్వొత్తుల్లా కరిగిపోరు పిల్లల కోసం.చరమ దశలో వృద్దులైన వారిని చూడటానికి పిల్లలు రావటం లేదే అన్న బాధ కూడా తక్కువే వారికి.

ఆ మధ్య చూసిన"Amour"అనే సినిమాలో సన్నివేశం గుర్తొచ్చింది.ఇద్దరు వృద్దులైన భార్యాభర్తలు ఒకరికి ఒకరు తోడుగా నివసిస్తూ ఉంటారు.భార్యకి పక్షవాతం వచ్చి కదలలేని పరిస్థితి.ఒక్కగానొక్క కూతురుకి ఈ విషయం తెలిసి వచ్చి చూసి బాధపడుతుంది,తరువాత వెళ్ళిపోతుంది.కొన్ని రోజులకి తిరిగి వచ్చి తండ్రి మీద మండిపడుతుంది.నేను లెక్కలేనన్ని సార్లు ఫోన్ చేసాను,అమ్మ ఎలా ఉందో కనుకుందామని,నువ్వు ఒక్కసారి కూడా నాకు జవాబు ఇవ్వలేదు,నా కాల్ రిటర్న్ చెయ్యలేదు అని.I was so worried"అని బాధ పడుతుంది.అప్పుడు తండ్రి ఇలా జవాబు ఇస్తాడు."Your worries are of no use to me.Don't get me  wrong.I am not criticizing  you.I just don't have time to deal with your worries.That is all.మీ అమ్మ తను ఉన్న ఈ స్టేట్ లో ఎవ్వరిని చూడాలనుకోవడం లేదు,నేను కూడ.నీకంటూ ఒక పెర్సనల్ లైఫ్ ఉంది కదా,అలాగే మాకు ఉంది, దయచేసి మమ్మల్ని విసిగించకు."అని అంటాడు.

చేతన్ భగత్ తన బ్లాగ్ లో Woman's day రోజు రాసిన ఒక అర్టికల్"Five things women need to change about themselves"చదివాను.అతను రాసినవన్నిటితో నేను ఏకిభవించకపోయినా ఒక్క పాయింట్ మాత్రం ఎందుకో నన్ను బాగా అలోచింపచేసింది."The first behaviour that needs to end is the constant desire to judge other women---Women are hard on themselves.They are harder on each other. An overweight woman enters the room. Most women are thinking 'how fat is she?' A working mother misses a PTA meeting due to an office deadline, others think 'what a terrible mother she is'. A pretty woman's promotion makes other women wonder what she had been up to to get the job.From an ill-fitting dress to a badly cooked dish,you are ready to judge others.This, despite knowing, you yourselves are not perfect.As a woman, it is tough enough is to survive in a male dominated world. Why be so hard on each other? Can you let each other breathe?"

నేను నా లేడి బాస్ లను జడ్జ్ చెయ్యడం కూడా చేతన్ భగత్ చెప్పిన పాయింట్ కి సరిగ్గా సరిపోయే ఉదాహరణే కదా?ఇన్ని పోస్ట్స్ రాసి,ఇంత ఎనాలిసిస్ చేసిన నేను పూర్తిగా మారిపోతానంటారా?ఏమో? ఒకవేళ మళ్ళీ ఎవరన్నా నేను జడ్జ్ చెయ్యడం చూసి నన్ను నిలదీసారే అనుకోండి,నా దగ్గర సమాధానమొకటి రెడి గా ఉందండోయి....నా సమాధానం "ఫీమేల్ DNA ప్రాబ్లం. I can't help it. sorry" అని