ఒక సాయంత్రం!

Pic source : Google images

సాయం సమయం. వర్షం జోరుగా పడుతుంది.ఈ మధ్య చెప్పా పెట్టకుండా ముంబాయి మహానగరం లో వాన కురిసినట్టు,మా ఊరిలో కూడా ఎప్పుడు వాన పడుతుందో,ఎప్పుడు సూర్య భగవానుడు కరుణిస్తాడో చెప్పడం కష్టం గా ఉంది.అలోచిస్తూ డ్రైవ్ చేస్తున్నాను.రేడియో లో ఏదో చెత్త ప్రోగ్రాం వస్తుంది.ఈ మధ్య కొన్ని అంతర్జాల రేడియో ప్రొగ్రాంస్ వింటుంటే ఎందుకో అసలు నచ్చటం లేదు. RJ చేసేవారు,వారికి కాల్ చేసేవారు కూడా...అయినా మధ్యలో నాకెందుకు,రేడియో ఆపేస్తే పోలా?అనుకుని ఆపేసాను. అలోచనలు మళ్ళీ నన్ను చుట్టిముట్టాయి.వర్షం అంటే చిన్నపటి నుంచి నాకు చాలా ఇష్టం. వర్షంలో తడుస్తూ,బాల్యం లో ఆడుకున్న ఆటలు మరచిపోగలమా?

ఇంటికి చేరుకునేసరికి వాన తగ్గు ముఖం పట్టింది.ఇంట్లోకి వస్తూనే వేడి గా టీ పెట్టుకుని అలా సన్నటి వాన తుపర పడుతుంటే,కిటికిలో నుండి ి చూస్తూండిపోయాను.Gym ఎలాగు ఎగ్గొట్టాను కదా అని, అమ్మాయిని పిలిచి "వాక్ కి వెళదామా" అని అడిగాను."అమ్మో, నువ్వు వాక్ అని నన్ను కనీసం మూడో నాలుగో  మైల్స్  నడిపించేస్తావు..నేను రాను పో"అని సమాధానం వచ్చింది."అలా కాదు రా...నా మాట వినవు?ఈ రోజు నాకు తోడు ఎవ్వరు లేరు..ప్లీస్ రావా"అని బతిమాలడం మొదలుపెట్టాను.విసుగ్గా నా వైపు ఒక చూపు చూసి"నా వల్ల కాదమ్మా..ప్లీస్"అంది.అలోచించాను,టాలివుడ్ సినిమాలు చూడకపోయినా, తనకి ఉన్న బాలివుడ్ సినిమా మోజు నాకు ఆ క్షణం లో గుర్తుకు రావడంతో, నన్ను నేనే మెచ్చుకుని,ఇదిగో ఆ "జవాని..." అని ఏదో సినిమా ఈ శుక్రువారం వెళ్ళాలని అన్నావు కదా..నువ్వు ఇప్పుడు వాక్ కి రాకపోతే నేను సినిమాకి రాను...అంతే ఫైనల్...డిసైడ్ చేసుకో"అని వార్నింగ్ ఇచ్చేసాను.నా పాచిక తప్పక పారుతుందని వాకింగ్ షూస్ వేసుకోసాగాను."నువ్వేమి రానక్కర్లా..నా ఫ్రెండ్ జేనీ వస్తానని చెప్పింది..నువ్వు వెళ్ళు, నేను రాను" అని తెగేసి చెప్పింది. "ఔరా...ఆ జేనీకి ఏమర్ధమవుతుంది?డబ్బు దండగ"అని విసుక్కున్నాను.ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుతూ,"సబ్ టైటిల్స్ ఉంటాయిగా...అయినా పిచ్చి అమ్మా...ప్రేమ చిత్రానికి భాషతో సంబంధం ఉండదుగా...అలా అర్ధమయ్యి పోతుందంతే!"అని సమాధానం వచ్చింది.

 

ఇప్పుడెలా? ఒంటరిగా వెళ్ళచ్చు...కాని  ఎవరిదన్నా బుర్ర  తింటూ నడవటం లో ఆ హాయి వేరే కదా?స్నేహితురాలిని పిలవనా అనుకుంటు,ఇంతలో నా పెద్దరికం నన్ను ప్రశ్నించింది,"తల్లి మాటకు ఎదురు చెపుతుందా?రమ్మంటే కిక్కురుమనకుండా రావాలా వద్దా?మా చిన్నపుడు పెద్దవారు చెప్పిన మాటకి ఎదురు చెప్పామా?(అంటే డూ డూ బసవన్నలా తలాడిస్తూనే,ఎదురు చెప్పకుండా..వారు చెప్పినట్టు కాక, నా మనస్సు కి నచ్చినట్టే చాలా సార్లు నడుచుకున్నాననుకోండి.అయినా అవన్ని బయటికి చెప్పము కదా...). ఆఖరి అస్త్రం ప్రయోగించాను."అయినా ఈ మధ్య నువ్వు నా మాట వినటం లేదు,నా దగ్గర ఉండేదే మొక్కుబడిగా  మూడు లేదా రెండు వారాలు..ఆ కొద్ది రోజులు కూడా నాతో సమయం గడపవా..పోన్లే నీ ఇష్టం" అంటూ,వీధి గుమ్మం తలుపు తీసాను.నాకు తెలుసు విసవిసలాడుతూ నా వెనకాలే వస్తుందని.అనుకున్నట్టుగానే"వస్తున్నానుండు"అని ఒక అరుపు అరిచింది నా చెవులు చిల్లులు పడేలా.విజయగర్వంతో నవ్వుకున్నాను.ఈ తరం పిల్లలు మాట విననట్టే వుంటారు, కాని ప్రేమకి లొంగకుండా ఎక్కడికి పోతారు? 

ఇద్దరము జంటగా వీధిలో కి అడుగు పెట్టాము.ఇంతలో వాన చినుకులు మా మీద పడ్డాయి. వెంటనే అమ్మాయి "వాన పడుతుంది, వెనక్కి వెళదాము పద"అంది.ఆకాశం వైపు చూస్తూ నేను"లేదు,ఈ వాన ఎంతో సేపు ఉండదు, పైగా ఇంతకంటే జోరుగా కూడా కురవదు.నువ్వేమి మొక్క మొలిసిపోవు ,పద నడుద్దాము" అన్నాను. "నీకేమన్నా పిచ్చా?ఎవరన్నా వానలో వాకింగ్ చేస్తారా"అంటూ ప్రశ్నించింది.ఎవరు చేసినా,చెయ్యకపోయినా మనం చేద్దాము,వాన చినుకులు ఇలా మనల్ని చక్కగా ముద్దాడుతుంటే హాయిగా లేదు?"అన్నాను ఆ వాతావరణానికి మైమరిచిపోతు.వెంటనే సమాధానమోచ్చింది,"జలుబు చేస్తుంది, I don't want to catch cold" అని."ఈ మాత్రానికి జలుబు చెయ్యదు, ఛలో" అని తన చెయ్యి పట్టుకుని వాకింగ్ కి వెళ్ళిన ఇద్దరము గంటన్నర తరువాత ఇల్లు చేరుకునేసరికి మా బట్టలు వర్షం వలన పూర్తిగా తడిచిపోయాయి.ఇంట్లో శ్రీవారిని చూసి కబుర్లలో పడిపోయింది అమ్మాయి.నాకు మాత్రం ఆ వర్షం లో తడుస్తూ,అమ్మాయితో చిన్ననాటి కబుర్లు చెబుతూ,జీవితాన్నిఇప్పుడిప్పుడే చూస్తున్నా దాని మాటలు వింటూ,అపుడప్పుడు కొన్ని ఉచిత సలహాలేవో పాడేస్తూ,ఇరువరం కలిసి నడిచిన ఆ వాక్ మాత్రం గుర్తుండిపోతుంది.