బాబోయి సినిమా

"అమ్మా.. నిన్ను "అమ్మా" అని పిలుస్తున్నా కదా , మరి నాన్నని "నాన్నగారు" అని ఎందుకు పిలవాలి? ఎవరో పరాయివారిని సంభోదించినట్టు ఉంది.నేను "నాన్న" అనే పిలుస్తాను" అని సుమిత్రతో అంది ఏడేళ్ళు నిండిన అంజలి.అంజలిని దగ్గరకి తీసుకుని సుమిత్ర "అలా కాదమ్మ, నేను మా నాన్నగారిని "నాన్నగారు" అనే పిలిచేదాన్ని, అమ్మమ్మ కూడా మా తాతగారిని అలాగే పిలిచేది. నువ్వు కూడా "నాన్నగారు" అనే పిలవాలి.నాన్నని ఏకవచన సంభోదన చెయ్యకూడదు తల్లీ. గౌరవంగా పిలవాలి" అని సమాధానం ఇచ్చింది సుమిత్ర. అంజలి వెంటనే "మరి నిన్ను కూడా గౌరవంగా "అమ్మగారు" అని పిలవాలి కదా?" బాణంలా దూసుకొచ్చింది ప్రశ్న. "నిజమే తల్లితండ్రులిద్దరిని గౌరవించాలి. కాని అమ్మ దగ్గర పిల్లలకి చనువు ఎక్కువ కాబట్టి "అమ్మా" అనే పిలుస్తారు.నాన్నని "నాన్నగారు" అని అనడమే కరెక్ట్." అని చెప్పింది సుమిత్ర. "అదేంటి నాకు నువ్వంటేనే కొద్దిగా భయ్యం. నాన్న దగ్గరే నాకు చనువు ఎక్కువ. అందుకని నేను "నాన్న" అనే పిలుస్తా" సూటిగా చెప్పింది అంజలి. బదులు ఏమివ్వాలో తెలియక "నువ్వు "నాన్నగారు" అనే పిలవాలి" కళ్ళెర్ర చేస్తూ కట్టినంగా చెప్పింది సుమిత్ర. బిక్కమొహంతో "అలాగే" అని చెప్పి అక్కడ నుంచి జారుకుంది అంజలి.

ఆ రోజు సాయంత్రం అంజలి తన తండ్రితో "నాన్నగారు మిమ్మల్ని "నాన్న" అని అనొచ్చా? అమ్మ కోప్పడుతుంది అలా పిలుస్తానంటే" అని అడిగింది. సురేష్ ప్రేమగా అంజలిని దగ్గరకి తీసుకుని బుజ్జగిస్తూ "నీకెలాగ పిలవాలనుంటే అలా పిలువు అంజు, నువ్వెలా పిలిచినా నాకిష్టమే" అని చెప్పాడు. పట్టరాని ఆనందంతో అంజలి "అమ్మా, నేను "నాన్నా"అనే పిలుస్తా"అని గట్టిగా సుమిత్రకి వినిపించేటట్టు అరిచి పక్క గదిలోకి పారిపోయింది అంజలి. ధుమధుమలాడుతూ వచ్చింది సుమిత్ర "అదేంటి సురేష్? నేను చెప్పాను కదా అలా పిలవకూడదు అని? నువ్వు అమ్మ చెప్పినట్టు వినాలి అని చెప్పకుండా దానిని వెనకేసుకొస్తావెందుకు?" అని అడిగింది."పిలుపులో ఏముందోయి? మనసులో గౌరవం ఉండాలి కాని" అని తేల్చేసాడు సురేష్. "మీ జిల్లాలో ఉన్న అలవాటేగా ఎవ్వరినీ మర్యాదగా పిలవకపోవడం? నా కూతురు అలాంటి భాషకి అలవాటు పడకుండా తీసుకుంటున్న జాగ్రత్తలలో ఇది ఒకటి" అని విసురుగా చెప్పింది సుమిత్ర. ఇంక ఆ సంభాషణ సాగదీస్తే ప్రమాదం అని తెలుసుకున్న సురేష్ అక్కడితో ఆపేసాడు.

అంజలి తన తండ్రిని రోజు "నాన్నా" అని పిలుస్తూనే సుమిత్రని చూడగానే నవ్వుతూ "నాన్నగారు" అని పిలుపు మార్చేది.కొన్ని రోజులకి పూరి జగన్నాథ్ అను ఒక గొప్ప డైరక్టర్ గారు వారి సినిమాలో అమ్మని "ఒసే" అని ఇంకా పేరు పెట్టి కూడా పిలవచ్చు అని సదరు హీరో గారి ద్వారా మన అంధ్రరాష్ట్రం ప్రజలకు తెలియచెప్పారు. అంజలి సుమిత్ర దగ్గరికి వచ్చి "నేను నిన్ను రేపటినుంచి సుమిత్రా అని పిలుస్తాను. సినిమాలో హీరో అమ్మని అలా పిలుస్తున్నాడేంటి  అని నాన్నని అడిగితే "That means they are very close అన్నమాట" అని చెప్పారు. అందుకని నేను కూడా నిన్ను సుమిత్రా అని పిలుస్తాను" అని చిలిపిగా చెప్పింది అంజలి. తెలివిగా తను కూడా చురక వేసింది సుమిత్ర "అందుకే కదా ఆ హీరో ని "ఇడియట్" అన్నారు. నిన్ను కూడా నేను అలా పిలవనా?"  అంటే "ఊహు వద్దులే..అంజు అనే పిలువు" అని నవ్వేసి వెళ్ళిపోయింది అంజు.
మళ్ళీ యుద్దానికి సిద్ధమయ్యింది సుమిత్ర సురేష్ తో "అంజలి తెలిసో తెలియకో నిన్ను ప్రశ్న అడిగితే నువ్వు చెప్పిన సమాధానం కరక్ట్ కాదు.ఆ సినిమాలో హీరో  తల్లిని అలా సంభోదించడం తప్పు అని ఎందుకు విడమర్చి చెప్పలేదు? అని నిలదీసింది సుమిత్ర. "నాకేమి తప్పు అనిపించలేదు.తల్లితండ్రి అంటే చాలా ప్రేమగానే ఉన్నాడే హీరో.పిలుపులో ఏముంది చెప్పు" అని వాదించాడు. "ప్రేమ ఉందా లేదా అన్నది కాదు ఇక్కడ సమస్య. మనం మర్యాదగా మాట్లడం పిల్లలకి నేర్పించాలి" అన్నది సుమిత్ర.

కొత్త కొత్త సినిమాలు వస్తూనే ఉన్నాయి.అంజలి అవన్నీ చూస్తూనే ఉంది. తనకు వచ్చిన సందేహాలు అన్ని అడుగుతూనే వుంది.ఇంట్లో తల్లి చెప్పే ఎన్నో విషయాలకు, సినిమాలో చూపించే వాటికి పొంతన లేక తల్లినో, తండ్రినో ప్రశ్నిస్తూనే ఉంది.సాధ్యమైనంతవరకు,మంచి చెడు భోదిస్తూ వచ్చింది సుమిత్ర.

కొద్ది రోజుల తర్వాత "సరిగ్గా చదువుకోవటం లేదు ,ఇంకా కష్ట్టపడి చదవాలి" అని అంజలి తండ్రి మందలిస్తే "నువ్వు చదువుకున్నావు కదా నాన్నా, మరి నువ్వేమన్నా ప్రెసిడెంట్ అయ్యావా? పర్లేదులే నేను చదువుతుంది చాలు" అని సమాధానం చెప్పింది అంజలి. "అమ్మో సినిమా ప్రభావం" అని అవాక్కైపోయాడు సురేష్.(ఏదో సినిమాలో నితిన్ అనే హీరో తండ్రి పాత్రదారుడితో అన్న మాటలట అవి.)

ఆ రోజునుండి ఒక్క మాట మీద నిలబడి తెలుగు సినిమాలు చూడడం మానేసారు సుమిత్ర, సురేష్.అంజలి ఎదురుప్రశ్నలు, సమాధానాలు ఆ రోజునుంచి తక్కువయ్యాయి.
సరదాకి, వినోదానికి చూసే సినిమాలు తెలియకుండానే వాటి ప్రభావం చూపుతాయి పిల్లల మీద. కొద్దిగా మంచి చెడు తెలుసుకునే విచక్షణా జ్ఞానం అలవర్చుకున్నాక వాళ్ళ మీద సినిమా ప్రభావం ఎక్కువగా ఉండదు.హీరోలని ఒక ఆదర్శంగా తీసుకుంటున్న ఈ రోజుల్లో యువతరం మీద ఇలాంటి సినిమాల ప్రభావం పడకుండా ఉంటే చాలు. సమాజం మీద చెడు ప్రభావం చూపే సినిమాలు ప్రేక్షకులు వినోదం కోసం చూస్తున్నంతసేపు ఈ సినిమాలు వస్తూనే ఉంటాయి. ఎప్పుడైతే audience reject చెయ్యడం  మొదలు పెడతారో, అప్పుడే మార్పు వచ్చే chances ఉన్నాయి అన్నది నా అభిప్రాయం.

(అమయగారి "పూరీ జగన్నాథ్ ''బూతుల బిజినెస్ మేన్''
వనజవనమాలి గారి "ఐటం సాంగ్స్ - అశ్లీల సాహిత్యం"
పై రెండు పోస్ట్ లు చదివాక ఈ పోస్ట్ రాయలనిపించింది. రవితేజ గారి అభిమానులు, నితిన్ గారి అభిమానులు, పూరి గారి అభిమానులు నన్ను క్షమించ ప్రార్ధన. )