ప్రేమంటే?

కొద్దిరోజులక్రితం వర్క్ లో ఊపిరి పీల్చుకోలేనంత పని ఉంటే మా డిపార్ట్మెంట్లో అందరు రేయనక, పగలనకా కష్టపడి పనిచేస్తూన్నప్పుడు జరిగిన సంఘటన.
అర్ధరాత్రి వరకు పనిచేసి ఆ రోజు లేట్ గా వర్క్ కి వచ్చిన నాకు..
ఒక క్యూబ్ దగ్గర చాలా మంది నా సహ ఉద్యోగులు గుమికూడి ఉండడం ఆశ్చర్యం కలిగించింది. 
ఏమై ఉంటుందా అని కుతూహలంతో నేను కూడా చేరా అందరితో.
జెన్ని అని నాతోటి ఉద్యోగి క్యూబ్లో తన డెస్క్ మీద అందమైన పూలగుత్తి.
జెన్ని మెరిసే కళ్ళతో అందరికీ వివరిస్తున్నదేమిటంటే..జెన్ని భర్త  జెన్ని రాత్రి, పగలు తేడా లేకుండా పని చేస్తున్నందుకు, తను వర్క్ వలన స్ట్రెస్స్ కి గురవుతుందని తనకి ఒక మంచి గ్రీటింగ్ కార్డ్,పూల గుత్తి పంపించాడు.
"హనీ,హోప్ యు విల్ బీ రిలీవ్డ్ సూన్ ఫ్రం దిస్ స్ట్రెస్స్. ఐ లువ్ యు" అంటూ ఇంకా చాల రాసాడు. 
జెన్నికి "యు ర్ సో లక్కి.యు హవ్ ఎ గ్రేట్ హస్బండ్" అని నా పక్కనే ఉన్న నా కొలీగ్స్ తనకి ప్రశంసల వర్షం కురిపించారు. 
ఒక ఫ్రెండ్ అంతటితో ఆగక నా వెంటే నా క్యూబ్ కి వచ్చి..జెన్ని ఎంత అద్రుష్టవంతురాలో పదే పదే చెపుతూ ఇండియన్ హస్బండ్స్ కి ప్రేమ వ్యక్తపరచడమే రాదు అని తెగ బాధపడిపోయింది.
ఇప్పుడు దానిగురించి అలోచించేంత సమయం మనకి లేదు కాని..పనిలో నిమగ్నమౌదాము అని చెప్పి తనని అప్పటికి ఆ మూడ్ లోంచి బయటపడేసాను. 
ఆ ఫ్రెండ్ ఉండేది మా కమ్యునిటీయే కాబట్టి ఇద్దరము అప్పుడప్పుడు కలిసి ప్రయాణం చేస్తుంటాము. ఆఫీస్ లో అర్ధాంతరంగా ఆగిపోయిన సంభాషణ మళ్ళీ ఆ రోజు సాయంత్రం గుర్తుకు వచ్చి జెన్ని అద్రుష్టం గురించి పదే పదే వాపోతున్న నా స్నేహితురాలిని చూస్తే జాలి వేసింది. 
నా ఫ్రెండ్ భర్త మితభాషి. ఎక్కువగా మాట్లాడకపోయినా తనని చాలా ప్రేమగా చూసుకుంటారు. ఒక నెల రోజులు రాత్రి పగలు వర్క్ తో సతమౌతున్న తనని ఇంటికి రాగానే ఏ కష్టం లేకుండా అలసి వచ్చిన తనకి చెతనైతే వంట చేసో, కాకపోతే ఫుడ్ బయటనుండి తెప్పించో ఇంకా తన ఆరేళ్ళ పాపని కూడా తనే చూసుకున్నారు. అనుక్షణం తను అలసిపోయి ఉంటుందన్న విషయం గ్రహించి నా ఫ్రెండ్ నోరు తెరిచి అడగకుండా సాధ్యమైనంతవరకు ఎంతో సహకరించేవారు. కాని అతనికి రోజుకి ఒక పది సార్లు ఫోన్ చేసి తీపి కబుర్లు చెప్పడం రాదు. ఐ లువ్ యు అని డ్రమాటిక్ గా చెప్పటం రాదు. పూలగుత్తి పంపించాలని అనిపించలేదు.
మర్నాడు మేమిద్దరమూ మళ్ళీ కలిసి ప్రయాణం చేస్తున్నపుడు జెన్ని అద్రుష్టం గురించి మల్లీ చర్చ మొదలయ్యింది. లైఫ్ రొటీన్ అయిపోయింది అంటూ..ఏముంది నా లైఫ్ లో వర్క్, ఇల్లు తప్ప... ఒక ఎక్ష్చైట్మెంట్ లేదు. జెన్ని భర్త లాంటివాడు అయితే లైఫ్ ఎంత బాగుంటుందో అంటూ...నా వంక ఒక చూపు వేసి....మీకు అనిపించట్లేదా అలాగా అని అడిగింది. 
 నేను తనని నెమ్మదిగా అడిగా ప్రేమంటే పూలగుత్తి పంపించడమేనా అని. సర్రున కోపం వచ్చింది తనకి అలా ఎందుకు అంటున్నారు?  "ప్రేమ ఉంటే సరిపోదు. దానిని వ్యక్తపరచడం కూడా తెలియాలి అంటూ అవేశంతో జవాబు ఇచ్చింది." 
" నేను  నీతో ఏకీభవిస్తాను. కాని ప్రేమని ఇలా ( పూలగుత్తి లాంటివి ఇచ్చి) మాత్రమే వ్యక్తపరచాలని లేదు కదా ?  మీ వారు నీ మనసెరిగి మసలుకుంటారు కదా అది ప్రేమేగా?"  అంటే "లేదు. అయినా మీకు అర్ధం కాదు, మీ తరం వేరు..మా తరం వేరు" అని సమాధానం వదిలింది. నాకు నిజంగానే జాలి వేసింది తనని చూస్తే. ప్రేమని తరచు నాటకీయంగా వ్యక్త పరచటం లేదు అన్న వాదనే కాని, తన భర్త చేసే ప్రతి చర్యలోనూ ప్రేమని గ్రహించని తన అజ్ఞానాన్ని చూసి కోపం కూడా వచ్చింది. 
ఒక రెండు నెలల తర్వాత తాజా వార్త ..మా ఆఫీస్ లో జెన్ని భర్త జెన్ని కి విడాకులు ఇచ్చేసాడని.